Święcenia kapłańskie otrzymał 21 czerwca 1942 r. we Lwowie z rąk ks. biskupa Eugeniusza Baziaka. Na czele Kościoła przemyskiego stanął 6 lutego 1966 roku. W herbie biskupim wpisał słowa "Deus Caritas" ("Bóg jest miłością"). 3 grudnia 1965 od papieża Pawła VI otrzymał nominację na biskupa diecezji przemyskiej, która kanonicznie objął 21 grudnia 1965 roku. Święcenia biskupie i ingres do bazyliki katedralnej Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i św. Jana Chrzciciela w Przemyślu odbył się 6 lutego 1966 roku. Głównym konsekratorem był ks. kard. Stefan Wyszyński, Prymas Polski.

Budowniczy

Początek pracy duszpasterskiej ks. Tokarczuka w Przemyślu zbiegł się z uroczystościami tysiąclecia chrztu Polski.
Podczas obchodów milenijnych hierarcha wygłosił homilie, które Służba Bezpieczeństwa uznała za za zawierające „wrogie akcenty”. Obawiając się wpływu ks. bp. Tokarczuka na nastroje społeczne, władze prowadziły działania zmierzające do poderwania jego autorytetu.
Biskup przyjął program budownictwa sakralnego w diecezji przemyskiej, według którego miało dojść do zagęszczenia sieci parafialnej przez budowę nowych świątyń. W latach 1966–1993 powstało ponad 400 kościołów. Ponadto ordynariusz przemyski przejmował na rzecz Kościoła rzymskokatolickiego opuszczone i niszczejące cerkwie greckokatolickie.

Dla opozycjonistów

„Kuria Biskupia w Przemyślu w latach siedemdziesiątych XX w. była miejscem spotkań opozycjonistów skupionych w Komitecie Obrony Robotników (później Komitet Samoobrony Społecznej KOR), Ruchu Obrony Praw Człowieka i Obywatela, Konfederacji Polski Niepodległej, Komitecie Samoobrony Chłopskiej Ziemi Lubelskiej, Komitecie Samoobrony Chłopskiej Ziemi Grójeckiej czy środowiska organizującego się wokół lubelskiego pisma „Spotkania”. Z pomocy bp. Tokarczuka korzystał także Komitet Samoobrony Chłopskiej Ziemi Rzeszowskiej” – podkreśla w biografii ks. abp. Tokarczuka Instytut Pamięci Narodowej.

Za swoją niezłomność stał się wrogiem ówczesnej władzy. Był inwigilowany, szkalowany, wokół niego tworzono sieć tajnych współpracowników, zdobywano informacje z podsłuchu w pałacu biskupim. IPN wskazuje, że proces ten wspomagany był za pomocą listów protestacyjnych wysyłanych przez SB i jej konfidentów z diecezji przemyskiej do Watykanu.

2 czerwca 1991 r. papież Jan Paweł II nadał ks. bp. Ignacemu Tokarczukowi tytuł arcybiskupa ad personam. W 1992 r. został arcybiskupem metropolitą przemyskim. Rok póxniej przeszedł na emeryturę.

Za swoją służbę prawdzie i niezłomność wielokrotnie był odznaczany. W 1991 r. Akademia Teologii Katolickiej w Warszawie nadała mu tytuł doktora honoris causa. 1 czerwca 1996 r. otrzymał Nagrodę im. Stefana Kardynała Wyszyńskiego. W 1997 r. został wybrany Małopolaninem Roku. W 2003 r. został odznaczony medalem Polonia Mater Nostra Est, a w 2006 r. Katolicki Uniwersytet Lubelski uroczyście odnowił jego doktorat. Trzy lata później tytuł doktora honoris causa nadał mu Uniwersytet Rzeszowski. 3 maja 2006 r. prezydent Lech Kaczyński w uznaniu znamienitych zasług dla Ojczyzny, za działalność na rzecz przemian demokratycznych i wolnej Polski odznaczył arcybiskupa Orderem Orła Białego. 3 września 2012 roku w Przemyślu hierarcha został uhonorowany nagrodą honorową Świadek Historii przez Kapitułę, której przewodniczy prezes IPN dr Łukasz Kamiński.

Ksiądz abp Ignacy Tokarczuk zmarł 29 grudnia 2012 roku. 

IK