"Ile Kościoła w Kościele?" zatytułował swoje rozważania rekolekcjonista. O Bogu, o Ewangelii możemy usłyszeć bowiem stosunkowo często, ale o Kościele jako takim przywykliśmy słyszeć prawie wyłącznie w znaczeniu pejoratywnym. W tym Wielkim Poście postaramy się zatem zagłębić w tajemnicę jaką jest Kościół.

Poniżej czwarty odcinek naszych rekolekcji.

Sprawa przebaczenia i zbawienia

- Kolejne słowa Chrystusa z krzyża, gdzie rodzi się Kościół: Ojcze, przebacz im, bo nie wiedzą, co czynią. Kościół jest miejscem doświadczenia zbawienia i przebaczenia - mówi bp Ważny obrazuje te słowa cytatem z Dziejów Apostolskich, który ukazuje Szawła prześladującego Kościół.

- Czasem sobie zadaję pytanie, czy Szaweł miałby szanse w dzisiejszym Kościele, by stać się Pawłem? - stwierdza rekolekcjonista.

- Pamiętam, jak na początku mojego kapłaństwa przyszła do mnie na rozmowę starsza kobieta, widziałem, że ma duży problem i to, co mówi nie jest istotą tego problemu. Potrzeba było kilku spotkań, by mogła wypowiedzieć to, co naprawdę leży jej na sercu. Okazało się, że przed laty, gdy była dziewczynką została skrzywdzona przez księdza, ten ksiądz już dawno nie żył, a ona przez lata nie umiała sobie z tym poradzić - wspomina hierarcha i opisuje emocje kobiety. Opowiada także o wspólnej modlitwie w kaplicy, w czasie której ukląkł przez pokrzywdzoną i powiedział, że poprosił o wybaczenie "imię tego nieżyjącego już kapłana". - Zaczęła głęboko płakać, szlochać, dłuższy czas, a potem się uspokoiła i spokojnym głosem powiedziała: "W imię Jezusa, przebaczam".

"Mamy tylko jedno serce"

- To jest trudne, traumatyczne doświadczenie krzywdy, którą człowiek nosi w sobie przez całe życie. Jedna z takich osób powiedziała mi kiedyś, że to jest jak wewnętrzne poparzenie - cały czas to czujesz, cały czas się drapiesz (...), ale Bóg nas zaprasza do tego, byśmy tak jak On przebaczali, uwalniali serca od gniewu, zemsty, nienawiści. Przebaczenie jest najwyższą formą miłości (....) kto®a sprawia, że człowiek uwalnia się od jadu, zgorzknienia. Mamy tylko jedno serce. Jednym sercem kochamy Boga, ludzi, siebie, nie da się tego traktować wybiórczo, stąd ważne, by dbać o własne serce - podkreśla duchowny.

Biskup przypomina także, że czymś innym jest pojednanie, do którego potrzeba dwóch serc od wybaczenia. Pojednanie ma pewne warunki, choćby skruchę i zadośćuczynienie. - Niemniej my jesteśmy zaproszeni, żeby nasze serce mogło cały czas kochać (...) patrzmy na Chrystusa, On jest dla nas przykładem w jaki sposób doświadczyć zbawienia (...) On nas uczy, że w przebaczeniu wcale nie chodzi o to, aby nie czuć (...) albo zapomnieć (...) w przebaczeniu chodzi o to, by oddawać nasze uczucia Duchowi Świętemu, który będzie przemieniał to zgorzknienie i niechęć we współczucie... - powiedział.

- Wiem, że to jest trudne, wiem, że to nie jest z tego świata, ale właśnie po to jest Kościół, żeby uczyć kierowania naszego wzroku na Chrystusa, który mówi: "Ojcze, przebacz im, bo nie wiedzą, co czynią" - zaznacza biskup.

Rekolekcja mówi o trzech elementach przebaczenia: odwołanie się do łaski Ojca, modlitwa wstawiennicza i współczucie. Duchowny zaczęła także do wykonania pewnego ćwiczenia.

Poniżej całość czwartego odcinka rekolekcji.