Szanowny Panie Prezydencie,
W imieniu Społecznego Komitetu 14 czerwca pragnę serdecznie podziękować  za spełnioną obietnicę i zaszczycenie swoją obecnością obchodów 80 Rocznicy Pierwszego Transportu Polaków do KL Auschwitz, które miało miejsce w dniu 14 czerwca 1940 roku, połączonego z obchodami Narodowego Dnia Pamięci Ofiar Niemieckich Nazistowskich Obozów Koncentracyjnych i Obozów Zagłady.

W dniu tym, Pan,  Panie Prezydencie dał wspaniały przykład, że w miejscu takim jak KL Auschwitz najważniejsi są byli więźniowie i pamięć po nich, że nie  ma tu miejsca na politykę,a czego niestety byliśmy  świadkami.
  
Te uroczystości  były ostatnią  okazją, aby być z nami, ocalałymi z tej tragedii, świadkami historii, która spotkała Naród Polski. Jeszcze parę lat i nikt z nas nie będzie mógł wziąć udziału w obchodach 14 czerwca i 27 stycznia. Będą  one obchodzone bez nas, świadków historii.  

Obecność Pana Prezydenta, który jako pierwszy Prezydent w historii powojennej Polski, był  tego dnia  w tym tragicznym miejscu, jest najwspanialszym dowodem, ze jako Głowa Państwa Polskiego, nie zapomniał Pan o 728 pierwszych polskich więźniach  z  I Transportu, którzy  przewiezieni z więzień z Tarnowa zapoczątkowali historię obozu koncentracyjnego Auschwitz I  i przekroczyli wrota słynnej bramy Arbeit Macht Frei.  Było  to również dowodem pamięci o wszystkich Polakach, którzy tu zostali zamordowani przez Niemców, tylko dlatego, ze byli Polakami, córkami i synami narodu, który  w planach Niemieckiego okupanta miał zniknąć z powierzchni ziemi. 

Dlatego ten dzień był  taki ważny i dlatego ważne były  słowa wypowiedziane przez Pana, polskiego Prezydenta.

- To był właśnie początek tej straszliwej tragedii tych, którzy tutaj zginęli. Polaków, którzy jako pierwsi zostali tu przywiezieni i jako pierwsi byli więźniami tego straszliwego miejsca. Jako pierwsi też ginęli

Jako, była więźniarka, KL Auschwitz Birkenau, polskie dziecko słuchając Pańskich  slow, zdałam  sobie sprawę,  ze stało się coś wspaniałego i po tylu latach życzenia więźniów z I Transportu Polaków zostały  wysłuchane i znalazły  zrozumienie. 

Prezydent RP upomniał się we wzruszających słowach o polskich Więźniów. 

W tym momencie, wszyscy zrozumieliśmy, z jest to zobowiązanie na przyszłość, aby być z Polakami w dniu 14 czerwca każdego roku pod Ścianą Śmierci w KL Auschwitz.

Chwała Panu za obecność, za wspaniałe słowa i pamięć o  polskich męczennikach z  KL Auschwitz Birkenau.

Z głębokim szacunkiem,

Barbara Wojnarowska Gautier
Przewodnicząca Komitetu 14 czerwca