Ilustrowane czasopismo dla kobiet Bluszcz w roku 1939 zamieściło reklamę kuchenki spirytusowej Emes. Reklama ma formę komiksu. Pierwsza scena przedstawia gospodynię, która grożąc patelnią wygania małżeństwo sublokatorów z kuchni. Druga atmosferę sielanki: w kuchni gospodyni gotuje obiad, w tym samym czasie sublokatorka gotuje sobie i mężowi (w tym czasie czyta gazetę) posiłek na kuchence spirytusowej. Nie walczcie o dostęp do kuchni – kupcie kuchenkę, będziecie mieli spokój – głosi opis. Reklama odwołuje się do bardzo silnego bodźca – a mianowicie woli posiadania własnego ogniska domowego. Teraz sugeruje reklama, dzięki nowoczesnej technologii, możliwe stało się posiadanie własnego przenośnego ogniska domowego. To przenośne ognisko, dzięki swym właściwością, może być rozpalane w każdej porze. Co to powoduje? Do czasu wprowadzenia kuchni elektrycznych i gazowych, a także wspomnianych maszynek spirytusowych, każdorazowe przygotowanie posiłku wymagało żmudnych zabiegów – chociażby rozpalenia ognia. Z tego powodu pory posiłków były ustalone – rodzina jadła ciepły posiłek razem (na wsi jedzono ze wspólnej miski, w związku z czym, brzuch domownika, który się spóźnił, był narażony na rozczarowanie).

Kuchnie spirytusowe zapoczątkowały proces, którego zwieńczeniem jest kuchenka mikrofalowa: o dowolnej porze dnia, czy nocy, my mężczyźni - przygotowaniem posiłków w kulturze europejskiej niemal zawsze zajmowała się kobieta - możemy sami sobie przygotować jedzenie. Nie jest nam do tego potrzebna rodzina, przy czym jemy coraz szybciej, uważając jednocześnie, że coraz mniej czasu na jedzenie nam przysługuje i coraz mniejszy nakład pracy warto na przygotowanie jedzenia poświęcić.

Caroline E. Mayer w roku 2000 zauważyła, że dzieci amerykańskie straciły apetyt na jabłka: za dużo kłopotów z gryzieniem. Nie chce im się obiecać pomarańczy: wolą wycisnąć sok z kartonu – szybciej trafia do gardła i wymaga mniej wysiłku. Firma Smucker postanowiła do produkcji ulubionych przez młodzież fast foodów używać chleba okrojonego ze skórki: za dużo zachodu z przegryzaniem się przez skórkę do miąższu, a i zęby się męczą. Z kolei firma Lipton wprowadziła na rynek saszetki z mrożoną herbatą, jakie można wkładać wprost do kupka z lodowatą wodą, pomijając nużące i wystawiające cierpliwość na zbyt ciężką próbę przyrządzanie wrzątku. Niebywale zyskownym pomysłem okazał się tuńczyk w proszku. Można teraz rozbełtać proszek w wodzie, dolewanej wprost do talerza, miast borykać się z nożem do otwierania konserw. I krótsza droga do jadła i nie zmęczy się człowiek po drodze.
O czym owa garść zjawisk świadczy?

Andrzej Berezowski