Michał Ossowski, red. naczelny "TS": Radosny pochód fałszerzy historii
„Radosny pochód”, który proponowała nam w ramach obchodów 80. rocznicy wybuchu II wojny światowej prezydent Gdańska Aleksandra Dulkiewicz, jest nie tyle potężną wpadką wizerunkową czy dowodem na brak wrażliwości historycznej. Przede wszystkim jest ilustracją stanu autentycznych przekonań i projektów w zakresie polityki historycznej środowisk, w których prezydent Gdańska się obraca czy z którymi się identyfikuje.
/ Westerplatte, obchody 80 rocznicy wybuchu II wojny światowej - screen YT
Im więcej czasu mija od zakończenia II wojny światowej, im mniej żyje jej autentycznych uczestników i świadków, w tym większym stopniu ci, których sumieniom zbrodnie dokonane podczas ostatniej wojny światowej przez nich samych, ich ojców i dziadków, nie dają spokoju, usiłują relatywizować role zbrodniarzy, agresorów i ofiar. Tym bardziej, że jest to kwestia nie tylko sumienia, ale też narzędzi prowadzenia geopolityki.
Dlatego, kiedy ostatnio obchodziliśmy 80. rocznicę podpisania zbrodniczego paktu Ribbentrop – Mołotow, w ramach którego Berlin i Moskwa ustaliły wspólny plan dokonania zbrodni na Polsce, w dziele relatywizowania historii wzięli udział zarówno rosyjska misja OBWE, porównująca pakt Ribbentrop – Mołotow do jako żywo nie zawierającej tajnego protokołu o rozbiorze Rosji sowieckiej polsko-niemieckiej deklaracji o niestosowaniu przemocy z 1933 roku, jak i ambasador Niemiec w Polsce Rolf Nikel, nazywający nazistowsko-radziecki pakt „paktem o nieagresji” i ani słowem nie wspominając o tajnym protokole będącym wyrokiem na Polskę i Polaków.
Projekty przebudowy pamięci historycznej światowej opinii publicznej, jakkolwiek każdy z nich budowany jest wokół innych interesów, łączy niechęć do historycznej prawdy. A szczególnie do prawdy historycznej dotyczącej historii Polski, będącej solą w oku jej oprawców. Niestety dla nas są to machiny propagandowe dysponujące ogromnymi pieniędzmi i możliwościami. Nie jesteśmy jednak bezbronni. Dysponujemy potężnym narzędziem. Prawdą. Czy jednak potrafimy ją światowej opinii publicznej pokazać?
Michał Ossowski
#REKLAMA_POZIOMA#
Dlatego, kiedy ostatnio obchodziliśmy 80. rocznicę podpisania zbrodniczego paktu Ribbentrop – Mołotow, w ramach którego Berlin i Moskwa ustaliły wspólny plan dokonania zbrodni na Polsce, w dziele relatywizowania historii wzięli udział zarówno rosyjska misja OBWE, porównująca pakt Ribbentrop – Mołotow do jako żywo nie zawierającej tajnego protokołu o rozbiorze Rosji sowieckiej polsko-niemieckiej deklaracji o niestosowaniu przemocy z 1933 roku, jak i ambasador Niemiec w Polsce Rolf Nikel, nazywający nazistowsko-radziecki pakt „paktem o nieagresji” i ani słowem nie wspominając o tajnym protokole będącym wyrokiem na Polskę i Polaków.
Projekty przebudowy pamięci historycznej światowej opinii publicznej, jakkolwiek każdy z nich budowany jest wokół innych interesów, łączy niechęć do historycznej prawdy. A szczególnie do prawdy historycznej dotyczącej historii Polski, będącej solą w oku jej oprawców. Niestety dla nas są to machiny propagandowe dysponujące ogromnymi pieniędzmi i możliwościami. Nie jesteśmy jednak bezbronni. Dysponujemy potężnym narzędziem. Prawdą. Czy jednak potrafimy ją światowej opinii publicznej pokazać?
Michał Ossowski
#REKLAMA_POZIOMA#
