Do tego dochodzą tropiciele „rządu światowego”, spisku NASA i Hollywood inscenizujących lądowanie na Księżycu i odkrywcy zamiaru zaboru kont elektronicznych przez rząd, nawołujący do trzymania oszczędności w słoikach zakopanych na działce. Nic nie poradzę na to, że wiem, jak zabójcza i powszechna była gruźlica w dawnych wiekach, przeciw której zaszczepiono mnie we wczesnym dzieciństwie. Nie miałem więc okazji umierać, kaszląc i plując krwią, jak 39-letni Chopin. Nie zapomniałem też o tym, że spośród licznego rodzeństwa moich dziadków kilkoro zmarło na zakaźne choroby w dzieciństwie, choroby, przeciw którym moje pokolenie też już było zaszczepione. Nie wykasuję też z pamięci widoku osmalonej przez wejście w atmosferę kapsuły lądowniczej Apollo 11, kombinezonów astronautów i próbek skał księżycowych z waszyngtońskiego National Air and Space Museum, które odwiedziłem na wiele lat przed zapanowaniem internetu. Zbyt wielu też mam w rodzinie i wśród przyjaciół lekarzy i inżynierów, aby wykłady o alternatywnej medycynie inżyniera górnictwa Zięby budziły moją fascynację. O epidemii nawet nie chce mi się pisać, bo trzeba swoistego stuporu, aby nie dostrzec świata przepełnionych szpitali i kostnic. Czemu jednak się dziwić, że mity i płody umysłów rozmaitych zaklinaczy węży trafiają pod strzechy równie często, jak realna wiedza z sieci? Przecież na wydumanych teoriach paranaukowych zbudowano cały ruch polityczny Zielonych, tak wszechmocny na Zachodzie, że eliminuje w Niemczech jedyną bezemisyjną, niezależną od kaprysów pogody energetykę, czyli elektrownie jądrowe. Ruch tak wpływowy, że głowy państw traktowały wagarującą nastolatkę Gretę jak proroka przyszłości. Przecież całą istotę Unii Europejskiej większość polityków Parlamentu Europejskiego chce podporządkować ideologicznym urojeniom marksisty Spinellego, dziecka czasów walki we Włoszech totalitaryzmu czerwonego z czarnym. Pokolenie dziadków i rodziców młodych Polaków, Czechów czy Węgrów przeżyło obydwa systemy na własnej skórze. Ludzie Zachodu zaznali tylko jednego i gardzą doświadczeniem naszej części Europy. Są więc podatni na marksizm-leninizm, nie zostali zaszczepieni wspomnieniami starszych. Różnice widać nawet pomiędzy wschodnimi i zachodnimi landami Niemiec. Żyjemy więc w czasach, gdy – pomimo bezwzględnej walki z religią – o decyzjach indywidualnych, jak i o polityce całych państw decydują często przekonania, a nie wiedza i doświadczenie. W czasach, gdy na równi z realną wiedzą na uczelniach wykłada się genderyzm i inżynierię społeczną. Jeśli więc nie obronimy demokracji przed dyktaturą pseudopostępu i politpoprawności, to nasz „nowy, wspaniały świat” może stać się imperium ignorancji.