Droga do wolności

– Ideą biegu jest coroczne przypominanie historii Lubelskiego Lipca 1980. Strajki robotnicze to wyjątkowe wydarzenie, które przyniosło zwycięstwo protestujących nad komunistycznym reżimem. Lubelszczyzna dała początek Polskiej Drogi do Wolności. A potem był sierpień 1980, powstała „Solidarność”, upadł mur berliński i cały komunistyczny blok wschodni – podkreślił przewodniczący Regionu Środkowo-Wschodniego NSZZ “S” Marek Wątorski. 

Zawodnicy spotkają się na lublińskim stadionie lekkoatletycznym przy al. Piłsudskiego. 

Sportowa rywalizacja rozpocznie się od IV Lubelskiego Biegu Rodziców i Nauczycieli, w którym nagrodą główną będzie Puchar Przewodniczącego Komisji Krajowej NSZZ “Solidarność” Piotra Dudy. Szef “S” objął tegoroczną imprezę patronatem honorowym. 

Potem do rywalizacji w kolejnych biegach staną uczniowie klas od 5 do 8 szkoły podstawowej oraz uczniowie niepełnosprawni z klas 5-6 oraz 7-8 SP – oddzielnie dziewczynki i chłopcy.  

Ponadto, na dystansie 100 metrów w Biegu Krasnali pobiegną przedszkolaki, zaś na długości 200 metrów rywalizować będą młodziki z klas 1-4. 

Zawodnicy, którzy zajęli pierwsze trzy miejsca w swojej kategorii otrzymają pamiątkowe medale i nagrody rzeczowe. Nagrody czekają jednak nie tylko na zwycięzców. Wśród wszystkich uczestników rozlosowana zostanie nagroda specjalna. 

– Cieszymy się, że dzięki promocji zdrowego stylu życia idea Biegu Solidarności w Lublinie trwa nieprzerwanie od 1993 roku. W powszechnym przekazie po 1989 roku nie chciano przyjąć do wiadomości, że przed wydarzeniami sierpniowymi na wybrzeżu był Lubelski Lipiec 1980. To w Świdniku, 11 lipca 1980 roku, podpisano pierwsze porozumienie w PRL-u ze strajkującymi robotnikami. To wydarzenie dało początek ogromnej fali strajków, które wstrząsnęły Polską i Europą Wschodnią. Dzięki temu powstała „Solidarność” – zaznaczył przewodniczący Wątorski. 

Organizatorem 32. Biegu Solidarności jest Region Środkowo-Wschodni NSZZ “S”, Fundacja “Ruchu Solidarności Rodzin” oraz IPN Oddział Lublin. 

Lubelski Lipiec 1980 

Fala protestów określanych mianem Lubelskiego Lipca rozpoczęła się 8 lipca 1980 roku od strajku w Wytwórni Sprzętu Komunikacyjnego Świdnik (dziś PZL-Świdnik) na Wydziale Obróbki Mechanicznej z powodu podwyżek cen żywności. Po trzech dniach komitet postojowy podpisał porozumienie z władzą - było to pierwsze pisemne porozumienie zawarte pomiędzy przedstawicielami pracowników, a władzą PRL.  

Protesty jednak nie ucichły, wręcz przeciwnie, zaczęły wybuchać w kolejnych zakładach pracy. Zastrajkowały Fabryka Samochodów Ciężarowych, Zakłady Azotowe Puławy czy Polskie Koleje Państwowe w Lublinie – łącznie ponad 150 zakładów pracy na Lubelszczyźnie. 

Podwyżki cen niektórych gatunków mięsa i wędlin, które 1 lipca 1980 wprowadził rząd PRL, były nie do przyjęcia dla mieszkańców województwa lubelskiego, gdzie płace należały do jednych z niższych w kraju. Ostatecznie protesty na Lubelszczyźnie zakończyły się 24 lipca i stały się pewnego rodzaju wzorem dla strajków na Wybrzeżu w Sierpniu 80 roku.